Hoe

Hoe het is om helderziend te zijn

Vandaag wil ik jullie graag vertellen hoe het is, en beter gezegd een dagelijks leven is, om helderziend te zijn.

Om dit vrij ontastbare onderwerp goed uit te leggen, zal ik het lekker zwart-wit beschrijven. Ik zie helderziendheid als namelijk een bril op hebben. Deze kun je dus op- en afzetten! Nou, niet iedereen zal dit even natuurlijk in één keer kunnen. Maar het is mogelijk.

 

 

Helderziend zijn wel of niet ontwikkelen

Sommige kinderen worden geboren met een bril op (worden dus helderziend geboren). Andere mensen krijgen hem later (of niet). Soms maakt iemand namelijk een life-event mee die zowel positief als negatief kan zijn. Je kunt bijvoorbeeld denken aan een trauma of uit huis gaan om op jezelf te wonen. Dit life-event zorgt voor ruimte voor ontwikkeling of drang voor verandering in het leven. Mensen ontwikkelen, verslechteren of verbeteren dan een extra vermogen, het helderziendzijn, omdat ze ertoe gedreven worden om te overleven of juist over te gaan op leven.

Mijn helderziendheid, of wat mensen daaronder verstaan, kwam pas bewust toen ik 19 was. Daarvoor had ik wel van kinds af aan trekjes van helderziendheid zoals weten wanneer mensen liegen etc., maar schoof ik dit weg onder normaal. Later, toen ik 19 werd, had ik mijn bril vanwege life-events hard nodig. Ik had onbewust mijn oude, haast niet aanwezige, bril ingewisseld voor een nieuwe.

 

 

Helderziendheid beïnvloeden

De scherpte van een bril, de mate van helderziend zijn en de stukjes van helderziende dingen die je er doorheen ziet, zoals leugens ontdekken, geesten zien, etc., verschilt per persoon. Dat hangt allemaal af van je persoonlijke interesse en wat jouw leven nu nodig heeft.

Je kunt spelen met de bril die je hebt. Dat is precies wat ik doe en wat iedereen kan doen als hij zijn zinnen erop zet. Hoe je dit doet? Veelal door te visualiseren. De zogenaamde bril zie je namelijk niet echt, maar is er wel. Dan valt het dus onder energie en energie beïnvloed je het makkelijkst door visualisatie.

 

 

Hoe helderziendheid voor mij werkt

Het grootste gedeelte van mijn helderziendheid kwam plotseling. Omdat ik het verschil zo duidelijk mocht meemaken en leren kennen, is mijn controle op het helderziend zijn groot. Dit, in tegenstelling tot mijn heldervoelen, wat ik als allereerste gave heb en al van kinds af aan. Maar daarover misschien in een volgende blog.

Ik heb besloten dat ik mijn bril lekker bovenop mijn hoofd heb gedurende de dag. Wanneer ik dan iets wil waarnemen, of het nu een entiteit of hoe iemands bedoeling jegens mij is, dan zet ik hem gewoon op. Als ik mijn bril wél heel de dag op zou hebben, staan al mijn helderziende kanalen open, krijg ik teveel signalen binnen en raak ik afgeleid van mijn dagelijkse bezigheden. Bij een groot overleg om bepaalde patiënten bijvoorbeeld kan dat storend zijn.

 

 

Met visualiseren kan niet alles

Je bril bovenop je hoofd hebben en zo weinig gebruiken is niet altijd natuurlijk. Daarom gebruik ik mijn heldervoelen wél gedurende de dag en probeer ik het voelen te filteren op alleen nuttige informatie. Deze gave is het oudst voor mij, dus filteren is het makkelijkst. Aan- en uitzetten gaat echter niet zo makkelijk. Ik ben niet heldervoelend, ik ben gewoon ik en daar hoort heldervoelen bij. Door het voelen dus aan te hebben, ben ik toch veel met mijn ‘gaven’ bezig en blijf ik bij mezelf. Ik ben bang dat mijn onderbewuste en gidsen anders gewoon de bril op mijn neus duwen de hele dag.

Over duwen gesproken, elke gave gebruik je weer voor iets anders. Daarom springt soms bijvoorbeeld wel eens helderruiken aan als een overleden geliefde iets wil laten weten. Herken je dat? Dat gebeurt ook met mijn bril: als het belangrijk is dat ik een geest zie die iemand lastigvalt, duwt bijvoorbeeld mijn gids de bril op m’n neus óf voel (immers mijn hoofdgave) ik een nare energie waardoor ik zelf de bril op mijn neus wil duwen.

 

 

Mijn trucjes voor controle over helderzien

Om elke dag precies te visualiseren hoe je iets hebben wil, is best lastig. Daarom heb ik met mezelf afgesproken dat elke foto een bril bovenop heeft geplakt (dat heb ik dus aangeleerd). Daarom kennen veel mensen mij als een fotolezer. Dat is gewoon het makkelijkst. Dit doe ik dus zo, zodat ik niet heel de dag afgeleid wordt door andere dingen.

Mijn bril is niet superscherp. Soms zie ik dingen wazig en pak ik over naar een andere gave zodat het me wél duidelijk wordt. Echter, soms als iemand wil dat ik beschrijf wat voor entiteit hij bij zich heeft, dan begin ik duidelijke gelaatstrekken te zien. Ik beschrijf dan bijvoorbeeld de haarkleur, de lengte, grootte van het voorhoofd of alles wat dan ook kenmerkend is. Wat ik met heldervoelen of andere gaves beter kan doen dan met zien, doe ik uiteraard daarmee, als het totaalplaatje vervolgens maar klopt. Wat blijkt? Heel soms komt een klant wel eens terug met een foto van zijn overleden dierbare die hij de eerste keer niet bij had. Qua uiterlijk was het niks van wat ik in eerste instantie had gezien, maar mijn helderweten heeft ervoor gezorgd dat ik wél het juiste zei. Mijn karakterbeschrijving, wat dus onder heldervoelen valt, dat is wel altijd in orde. Zo heeft ieder zijn handleiding.

 

Ik ben echt heel erg benieuwd of jullie ook een handleiding hebben voor het begrijpen van jezelf!

Desiree

Het is mijn passie het onzichtbare tastbaar te maken.

LEAVE A COMMENT

RELATED POSTS