Waarom hoogsensitieve kinderen (en volwassenen) vaak oogcontact vermijden

Hoogsensitieve kinderen vertonen vaak bepaald gedrag dat opvallend is. Het vermijden van oogcontact is één van de meest voorkomende. Ze kijken een ander moeilijk aan en dit is niet alleen in stressvolle situaties, maar lijkt dagelijks zo te zijn. Toch lijkt het kind niet per se onzeker, maar waarom komt het dan? Om te begrijpen waarom dit gebeurt, is het belangrijk te kijken naar de link tussen deze sensitiviteit en het vermijden van oogcontact. Lees hier dan ook even wat hoogsensitiviteit precies is.

Eigenlijk is hoogsensitiviteit voor een volwassene niet veel anders dan voor kinderen en de uitwerking van oogcontact ook niet. Alleen is het verschil dat volwassenen druk voelen van buitenaf om tóch te presteren, tóch iemand aan te kijken. En simpelweg sneller hulp kunnen zoeken en aangeven wat ze voelen.

Hoe beïnvloedt hoogsensitiviteit een kind?

Kinderen ontvangen snel prikkels. Zij kunnen hier nog niet altijd mee omgaan en dat resulteert vaak in woede of huilen. Ze zijn daarnaast vaak gevoeliger dan volwassenen, omdat zij minder verantwoordelijkheden hebben en daardoor automatisch meer openstaan voor invloeden van buitenaf. Wanneer kinderen opgroeien in een veilige omgeving, kan hun sensitiviteit een hulpmiddel zijn voor groei. In een onveilige omgeving kan het echter een beschermingsmechanisme worden om gevaar op te merken. In beide situaties kan het een kind hooggevoelig maken.

Waarom hoogsensitieve kinderen oogcontact vermijden

Hoogsensitieve kinderen reageren op hun gevoeligheid op verschillende manieren. De ene kind zal deze sensitiviteit beter kunnen hanteren dan de andere, maar er zijn een aantal veelvoorkomende signalen die wijzen op een gevoelig kind:

• Overprikkeling. Een kind wordt snel moe of geïrriteerd door de vele prikkels die binnenkomen. Dit komt omdat de dunne energetische schild van het kind sneller wordt overladen, wat kan leiden tot oververmoeidheid.
• Lichamelijke symptomen. Hoogsensitieve kinderen kunnen chronische klachten ervaren, zoals vaak verkouden zijn of last hebben van lichamelijke ongemakken. Deze ontstaan doordat de prikkels zich ophopen in hun systeem.
• Vermijden van overbelasting. Sommige kinderen gebruiken veel energie om prikkels te verwerken door bijvoorbeeld veel te spelen of in beweging te zijn. Dit helpt hen om hun overbelasting aan prikkels te verminderen. Maar oogcontact vermijden is dus ook een manier van prikkels afremmen.
• Tijdelijke klachten. Soms ervaren kinderen tijdelijke fysieke ongemakken, zoals keelpijn of hoofdpijn, omdat prikkels zich tijdelijk ergens in hun lichaam ophopen.

Veel hoogsensitieve kinderen proberen de overprikkeling te vermijden, omdat ze diep van binnen weten dat ze te veel ontvangen en ze hebben er gewoon last van. Een gemakkelijke manier om deze prikkels te vermijden, is door oogcontact te vermijden. Oogcontact kan voor hen overweldigend zijn, omdat het hen nog meer prikkels oplevert die ze moeilijk kunnen verwerken.

Paranormale redenen voor het vermijden van oogcontact

Naast overprikkeling kunnen er ook paranormale redenen zijn waarom een kind en zelfs een volwassene oogcontact vermijdt. Kinderen onder de zeven jaar hebben vaak sterker ontwikkelde paranormale gaven, zoals helderhoren (het horen van geluiden of stemmen die anderen niet horen) en heldervoelen (gevoelens of emoties van anderen waarnemen).

Wanneer kinderen deze gaven ervaren, kunnen ze pijn of irritatie ervaren in contact met anderen plaats van plezier. Bijvoorbeeld, helderziende kinderen kunnen pijn in hun ogen krijgen, hoofdpijn ontwikkelen of zelfs lichamelijke klachten ervaren wanneer ze in contact komen met bepaalde mensen. Het maken van oogcontact kan voor hen dan leiden tot het onbewust opnemen van negatieve energie van anderen. Dit kan voor een kind erg verwarrend zijn, vooral als het niet goed begrijpt wat er gebeurt.

Stel je voor dat een kind constant wordt aangespoord door een volwassene, zoals een leraar, om oogcontact te maken. De keerzijde is dat sommige kinderen letterlijk ziek of ongemakkelijk worden van die interactie. Dit kan het vermijden van oogcontact en ‘niet luisteren’ naar wat hen opgedragen is verklaren.

Praktische tips om oogcontact te vergemakkelijken

Om een hoogsensitief kind te helpen omgaan met hun gevoeligheid en de neiging om oogcontact te vermijden, zijn er een aantal praktische strategieën:

• Geef controle over de prikkels. Laat je kind de controle hebben over hoe ze hun prikkels ervaren. Bijvoorbeeld, geef ze een zonnebril op zonnige dagen of laat ze zelf bepalen hoe ze hun energie loslaten, zoals door een rustgevende douche voor het slapen gaan.
• Gebruik afleiding. Geef je kind een voorwerp, zoals een pen of een fidget tool, om vast te houden terwijl ze met anderen praten. Dit helpt hen om de prikkels die via hun ogen binnenkomen te verminderen. Door het voorwerp vast te houden of ermee te schrijven, kunnen ze afleiding krijgen van de oogcontactdruk.
• Open communicatie. Het is belangrijk om met je kind te praten over waarom ze geen oogcontact maken. Vraag ze gerust hoe ze zich voelen wanneer ze oogcontact moeten maken. Soms kunnen ze aangeven dat het pijn doet of dat het ongemakkelijk is, maar soms is het ook moeilijk voor ze om precies uit te leggen waarom ze dit doen. Laat je kind weten dat je niet boos bent, maar gewoon wilt begrijpen wat er speelt.
• Gebruik natuurlijke hulpmiddelen: Sommige ouders gebruiken edelstenen, zoals amethist, onder het kussen van hun kind om hen te helpen hun energie af te schermen. Dit kan het kind een gevoel van bescherming geven tegen de overvloedige prikkels.

Met geduld, open communicatie en de juiste hulpmiddelen kan je kind leren omgaan met hun hoogsensitiviteit en het vermijden van oogcontact op een gezonde manier aanpakken. Heb je hulp nodig? Laat een reactie achter voor een fotoreading of bekijk deze cursus!